Recensie | Een vloek zo eenzaam van Brigid Kemmerer

Een vloek zo eenzaam van Brigid Kemmerer (Cursebreakers #1)

Rating: 4 out of 5.

“Volgens mij krijg je de kaarten en speel je ze, maar je krijgt ook weer nieuwe. Volgens mij is niet alles vanaf het begin voorbestemd. Je had op allerlei momenten een andere keuze kunnen maken en dan was alles anders gelopen. Falen is niet zwart-wit. Dat je niet iedereen kon redden, betekent niet dat je niemand hebt gered.”

Ik kreeg dit boek van uitgeverijen Blossom Books en L&M Books als recensie-exemplaar. Dit verandert niets aan mijn mening. Alle opinies zijn de mijne en ik ben altijd 100 procent eerlijk. Heel erg bedankt Blossom Books en L&M Books om mij dit boek te bezorgen.

Ik ben een grote fan van deze hervertelling van Belle en het Beest


Ik ben aan Een vloek zo eenzaam begonnen door Fien (@simply_loving_ya op instagram). Dit is een van haar favoriete boeken, dus toen ik het ontving moest ik er wel meteen in vliegen. Ik moet zeggen dat het boek de hype zeker waard is. Een vloek zo eenzaam leest heel erg vlot en bevat enkele interessante elementen. Ik heb erg genoten van het boek en kan niet wachten tot Een hart zo vurig uitkomt.

54240769. sy475

Synopsis
Word verliefd. Verbreek de vloek. Red het koninkrijk.
‘Er zit bloed onder mijn nagels. Ik vraag me af hoeveel mensen ik deze keer vermoord heb.’

Prins Rhen is vervloekt: hij beleeft de herfst van zijn achttiende levensjaar telkens opnieuw. In het begin maakte hij zich niet veel zorgen want het leek gemakkelijk de vloek op te heffen: deze zou verbroken worden als er een meisje verliefd op hem werd. Maar dat was voordat hij merkte dat hij aan het eind van iedere herfst veranderde in een bloeddorstig monster dat alles en iedereen om zich heen verscheurde, inclusief zijn familie. Na 327 herfsten is hij alle hoop verloren. Totdat de onschuldige Harper Lacy zijn wereld in wordt gezogen. 


Deze kaft is schitterend. Ik wilde dat ik kon tonen hoe mooi de regenboogfolie in de letters werkelijk is, maar hoe veel foto’s ik ook trek lukt het me niet om de ware schoonheid ervan te weerspiegelen.

Ik hou van de verhaallijn van Een vloek zo eenzaam. Ik ben altijd een grote fan van hervertellingen (tenminste als ze goed gedaan zijn). Dit boek is trouw aan het originele verhaal, maar heeft een fijne en verrassende twist. Ik vond het leuk dat er twee verschillende werelden zijn. Ik vind dit urban fantasy aspect een fijne toevoeging. In Een vloek zo eenzaam moet Harper verliefd worden op Rhen, maar dat is zo makkelijk nog niet. Het is fijn dat Kemmerer deze romance niet heeft gepusht. Alles gebeurt vrij organisch en op een normaal tempo.

Ik had iets meer van het magische kasteel willen zien en wat meer uitleg over de magische muziek en het oneindige eten. Ook wordt er gezegd dat de tijd in het kasteel veel trager verloopt dat in de rest van Sinteldaal. Ik vroeg me dus heel de tijd af of de tijd dan ook trager verliep in D.C. of niet. Dit is niet zo duidelijk en had wel wat uitleg mogen krijgen.

“Ze heeft het getemd. De prinses heeft het monster getemd.”

Er zitten heel veel feministische elementen in Een vloek zo eenzaam. Harper komt uit de moderne tijd en leert de bewoners van Sinteldaal een ding of twee over gelijkheid. Harper staat altijd klaar om het op te nemen voor vrouwen en om te bewijzen dat vrouwen hetzelfde kunnen als mannen.

Dit boek leest heel erg vlot. Ik las het in twee dagen uit. Ik ben zelfs een nacht tot vrij laat opgebleven (ook al had ik vroeg les de dag erna oeps) omdat ik het boek gewoon niet kon wegleggen. Het verhaal is zo verslavend dat je gewoon hoofdstuk na hoofdstuk wil lezen.

De personages in Een vloek zo eenzaam zitten goed in elkaar. Ik was persoonlijk voornamelijk fan van Harper en Grey. Harper heeft cerebrale parese, wat ik gaaf vind. Ik ben altijd een grote voorstander van diversiteit in boeken en was dus heel blij met dit detail. Harper is ook een heel stoer en onoverwinnelijk meisje. Hoe hard of moeilijk iets ook wordt, Harper geeft het niet op.

Het enige wat ik iets minder goed vond was het voorspelbare einde van Een vloek zo eenzaam. Normaal heb ik geen probleem met het feit dat een boek voorspelbaar is, maar ik heb zulke plotwendingen al zo vaak gezien dat ik ze wat beu ben. Toch ben ik oprecht geïnvesteerd in het verhaal en wil ik zo snel mogelijk het tweede deel van deze serie lezen.

Zou ik het aanraden?
Ja! Dit is een heel leuke hervertelling van Belle en het Beest.


Trigger warnings
Dood, bloed, moord, lachen met een beperking
Representatie in dit boek
Hoofdpersonage met een cerebrale parese, bijfiguur met een beperking, homoseksueel bijfiguur, Afrikaans-Amerikaans bijfiguur
Genre
Young adult fantasy, hervertelling
Aantal pagina’s
472
Publicatiedatum
17 augustus 2020
Uitgever
Blossom Books
Over de auteur
Brigid Kemmerer was eerst werkzaam in de financiële sector voordat ze fulltime schrijver werd. Ze is gek op reizen en schrijft nooit op een vaste plek, maar gewoon wanneer het uitkomt. Grappig weetje: één van haar eerdere boeken schreef ze in de kelder van een hotel waar ze eigenlijk was om een bijeenkomst voor schrijvers bij te wonen. Nu ze moeder is schrijft ze liever thuis, aan de keukentafel bijvoorbeeld. Haar guilty pleasure is het drinken van liters koffie én ze is veel in de sportschool te vinden.


Hou jij van hervertellingen? Laat het weten in de comments!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close